Dziedziniec dolny i mur obronny

Zamek dolny rozciągnął się na południe i wschód od starszej warowni. Tworzyły go dwa dziedzińce rozdzielone skałami. Ich nieregularny kształt wynikał z włączania kolejnych bloków granitu w obwód powiększanego zamku.

Od południowego zachodu dziedziniec zamykała długa, załamana kurtyna, czyli odcinek muru obronnego. W jej przebiegu rozmieszczono dziewięć otworów strzeleckich. Ta ściana osłaniała większą przestrzeń niż umocnienia najstarszego, górnego zamku. Po stronie północno-wschodniej mur wstawiano w przerwy pomiędzy skalnymi blokami. Zamiast prowadzić jednolitą ścianę po regularnym obrysie, łączono naturalne przeszkody krótszymi odcinkami kamiennej konstrukcji.

Dziedziniec dolny miał zaplecze gospodarcze. Z dawnej zabudowy tej strefy pozostały jedynie słabo czytelne ślady. Ruiny murów obronnych zachowały więc wyraźniejszy obraz zamku niż budynki, które służyły jego codziennemu funkcjonowaniu.