Palatium

Palatium było mieszkalną i reprezentacyjną częścią książęcej siedziby. Budowę pałacu ukończono około 1522 roku, a jego dzisiejsza forma zawiera także efekty odbudowy prowadzonej przez Bodo Ebhardta w latach 1906-1908. Oglądany budynek nie jest nietkniętym wnętrzem z epoki Piastów: późniejsze zniszczenia i prace konserwatorskie zmieniały zarówno jego sylwetkę, jak i wyposażenie.

Rzut pałacu tworzą dwa prostokątne człony, połączone pod kątem około 150 stopni. Część południowa mieściła duże sale reprezentacyjne, komnatę z kominkiem i kręcone schody. Północny człon służył zapleczu gospodarczemu i komunikacji między pomieszczeniami.

Zewnętrzna ściana pałacu wchodziła w obwód obronny zamku. Na styku obu części od strony murów stoi cylindryczna baszta, a pod budynkiem znajdują się piwnice. Wnęki okienne otrzymały sklepienia kryształowe: powierzchnie rozbite na ostre, geometryczne pola przypominające fasety kamienia. To detal znacznie subtelniejszy od masy murów. Zestawienie okien, reprezentacyjnych wnętrz i obronnej ściany pokazuje dwie konkretne funkcje jednego budynku: książęcy dom był równocześnie częścią fortyfikacji.