Wieża Lwów

Około 1300 roku obok gotyckiego zamku w Brzegu wzniesiono wolnostojącą wieżę. Pełniła funkcję wieży ostatecznej obrony, czyli ostatniego punktu oporu załogi po przełamaniu pozostałych umocnień. Budowla otrzymała czworoboczny plan, odmienny od kolistych wież spotykanych w wielu średniowiecznych warowniach.

W czasie renesansowej rozbudowy nowe skrzydło od strony dawnej Bramy Wrocławskiej oparto na Wieży Lwów i nawie sąsiedniego kościoła. Wieża ocalała podczas pruskiego bombardowania w 1741 roku, które zniszczyło dachy rezydencji; wyższe piętra zamku rozebrano w następstwie tych zniszczeń. Nadal stanowi zachowany relikt gotyckiego zamku w obrębie późniejszej renesansowej budowli. Jej dzisiejsze otoczenie opowiada zatem o dwóch różnych zadaniach zamku: obronie średniowiecznej warowni i reprezentacji książęcego dworu.