Zwierzę
Biały lew
Kremowe umaszczenie, zachowany pigment oczu i życie w stadzie typowym dla lwów.
Język treści
Jasna sierść białego lwa wynika z leucyzmu, czyli ograniczenia pigmentacji. Zwierzę zachowuje pigment w oczach i skórze, co odróżnia tę cechę od albinizmu. Biel nie wyznacza odrębnego gatunku: to odmiana barwna lwa. Odcień futra może być kremowy, a grzywa dorosłego samca bardzo jasna. Samce są większe i masywniejsze od samic.
Naturalne występowanie białych lwów wiąże się z rejonem Timbavati w Afryce Południowej. Jasno umaszczone osobniki pojawiają się w naturze rzadko. Ich sposób życia pozostaje lwi: tworzą stada obejmujące samice, młode i niewielką liczbę dorosłych samców. Na tle samotniczych dużych kotów ta organizacja społeczna wyraźnie się wyróżnia.
Lwy są mięsożerne; w naturalnym jadłospisie znajdują się między innymi antylopy, zebry i bawoły. Duża część aktywności przypada na zmierzch i noc, a dzień często służy odpoczynkowi. Jasne futro nie zmienia drapieżnego uzębienia ani potrzeb pokarmowych. Przy tym punkcie tematem jest zatem zarówno barwa sierści, jak i życie społeczne, które odróżnia lwa od tygrysa.
Dla dzieci
Biały lew ma bardzo jasną sierść, czasem w kolorze śmietanki. Jego oczy i skóra nadal zawierają barwnik. Taką cechę nazywa się leucyzmem. Nie powstał przez to nowy gatunek: biały lew wciąż jest lwem. U samca z czasem wyrasta grzywa, a jego ciało jest zwykle większe niż ciało samicy.
Lwy żyją w stadach, w których są samice, młode i niewielu dorosłych samców. To różni je od tygrysów, które zazwyczaj wybierają samotne życie. W naturze lwy jedzą mięso i polują między innymi na antylopy oraz zebry. Najwięcej aktywności przypada na wieczór i noc. Odpoczywający w dzień lew zachowuje więc zwyczaj znany jego dzikim krewnym. Rzadkie białe lwy występują naturalnie w okolicach Timbavati w Afryce Południowej.
Pytanie 1 z 2
Co wyjaśnia jasne umaszczenie białego lwa?
- Lokalizacja
- Wybieg białych lwów za kinem, punkt 19 planu.