Fasada bazyliki z Koronacją Marii

Koronacja Maryi przez Trójcę Świętą wieńczy program rzeźbiarski fasady. Niżej występują figury dwunastu apostołów, a przy dolnej części założenia przedstawienia ewangelistów i świętych. Układ prowadzi od postaci związanych z nauczaniem Kościoła do sceny niebiańskiej chwały Maryi.

Fasada ma charakter kurtynowy: jej szeroka, reprezentacyjna kompozycja nie powtarza wprost podziału pomieszczeń znajdujących się za nią. Pilastry i poziome belkowania dzielą powierzchnię na mniejsze pola. Tarasy z ażurowymi balustradami, nisze, anioły i dekoracyjne wazony uzupełniają rzeźby figuralne.

Efekt przypomina bardziej front pałacu niż prostą ścianę zamykającą nawę. Na krańcach stoją uskokowe pylony, a nie zwykłe wieże odpowiadające układowi wnętrza. Rzeźby i architektura działają tu razem: balustrady wyznaczają poziomy, na których pojawiają się postacie, a zwieńczenie skupia uwagę na scenie koronacji. To zewnętrzna część opowieści, której kolejne wątki rozwijają kaplice sanktuarium.