Punkt zainteresowania
Ford T (1926)
Samochód masowej motoryzacji z przekładnią planetarną i konstrukcją dostosowaną do nierównych dróg.
Język treści
Gdyński Ford T pochodzi z 1926 roku i reprezentuje model wytwarzany od 1908 do 1927 roku. Jego konstruktorzy musieli uwzględnić bardzo nierówne amerykańskie drogi: elastyczna rama i zawieszenie znosiły wyboje lepiej niż sztywne podwozie. W budowie wykorzystywano lekką i wytrzymałą stal z dodatkiem wanadu.
Cztery cylindry silnika odlano we wspólnym bloku, co na początku produkcji modelu było rozwiązaniem nowoczesnym, lżejszym i tańszym w montażu od wielu ówczesnych konstrukcji. Zdejmowana głowica ułatwiała mechanikom dostęp do zaworów i ich obsługę.
Charakterystyczna przekładnia planetarna miała dwa biegi do jazdy naprzód; jej koła zębate pozostawały stale zazębione. Koła nazywane planetarnymi obiegały koło centralne, a zmiana przełożenia nie wymagała przesuwania zębów jednego koła w drugi, jak w popularnych wówczas niesynchronizowanych skrzyniach. To właśnie połączenie prostszej obsługi, wytrzymałości i produkcji na dużą skalę określało charakter Modelu T.
Dla dzieci
Ford T z 1926 roku powstał w czasach, gdy wiele dróg było pełnych dziur i kolein. Jego rama i zawieszenie mogły się uginać na nierównościach. Stal z dodatkiem metalu o nazwie wanad pomagała uzyskać wytrzymałe części bez nadmiernego zwiększania ich ciężaru.
Silnik miał cztery cylindry, czyli miejsca, w których poruszają się tłoki. Wykonano je we wspólnym bloku. Górną część silnika, zwaną głowicą, dało się zdjąć, żeby łatwiej go naprawiać. W skrzyni biegów mniejsze koła zębate krążyły wokół większego koła, podobnie jak planety wokół Słońca. Stąd nazwa przekładnia planetarna. Zapewniała dwa biegi do jazdy naprzód. Model T produkowano od 1908 do 1927 roku.
Pytanie 1 z 2