
Sala
Chaty grodowe
Zabudowa mieszkalna przybliża domy i społeczność wczesnośredniowiecznego grodu.
Język treści
Dziesięć zrekonstruowanych chat tworzy zabudowę mieszkalną współczesnego grodu. Wśród odtworzonych domostw są chaty zielarki i rybaka, przypominające o różnych zajęciach mieszkańców. Dawne domy miały konstrukcję wieńcową i dachy kryte strzechą; inną formą mieszkania były półziemianki. Konstrukcja wieńcowa oznacza ściany z układanych poziomo drewnianych belek. Półziemianka była częściowo zagłębiona w gruncie.
Między domostwami pozostawał niezabudowany plac zwany majdanem. Służył jako miejsce spotkań ludności, dzięki czemu mieszkalna część grodu miała również wspólną otwartą przestrzeń. W grodzie mieszkali komes z rodziną, przedstawiciele religii, wojowie, ważniejsi rzemieślnicy i zamożniejsi kupcy. Uboższa ludność zamieszkiwała podgrodzie. Rozmieszczenie domów wiązało się więc z pozycją mieszkańców w społeczności. Podczas oglądania zabudowy warto odróżnić ten historyczny obraz od dzisiejszych pokazów i warsztatów, które odbywają się w wyznaczonych terminach.
Siedem z dziesięciu chat jest udostępnionych do zwiedzania, a pozostałe trzy pełnią funkcję warsztatową i są wyłączone ze zwiedzania. Turyści indywidualni mogą samodzielnie zwiedzać wnętrza udostępnionych chat oraz wieżę obserwacyjną i bramną.
Dla dzieci
Chaty grodowe pomagają wyobrazić sobie dawne domy. Odtworzono ich tutaj dziesięć. Są wśród nich chaty zielarki i rybaka. Ludzie zajmowali się różnymi pracami, a ich domy stały blisko siebie wewnątrz grodu.
Dawne chaty budowano między innymi z drewnianych belek i przykrywano strzechą. Niektóre mieszkania były częściowo schowane w ziemi: nazywamy je półziemiankami. Między domami pozostawiano pusty plac, czyli majdan. Tam spotykali się mieszkańcy. W grodzie mieszkali wojowie, kupcy, rzemieślnicy oraz komes z rodziną. Ubożsi ludzie mieli domy poza umocnieniami.
Siedem z dziesięciu chat jest udostępnionych do zwiedzania, a pozostałe trzy pełnią funkcję warsztatową i są wyłączone ze zwiedzania.
Pytanie 1 z 2

