Punkt zainteresowania
Kaplica Świętego Krzyża
Skarbiec cesarskich klejnotów z zespołem tablicowych obrazów Mistrza Teodoryka.
Język treści
Kaplicę Świętego Krzyża konsekrowano 9 lutego 1365 roku. Urządzono ją w pomieszczeniu przeznaczonym wcześniej na komnatę mieszkalną, przekształcając jego formę dla nowej, sakralnej funkcji. Chroniła cesarskie klejnoty koronacyjne i relikwie. Miejsce ich przechowywania oddzielała krata, a dostęp do najświętszej części podlegał szczególnym ograniczeniom.
Na ścianach zachował się zespół 129 obrazów tablicowych z warsztatu Mistrza Teodoryka. Święci, ojcowie Kościoła i władcy tworzą w tej dekoracji symboliczne wojsko Chrystusa, otaczające zgromadzone skarby. Kamienne okładziny i złocenia współtworzą bogatą dekorację; sklepienie przedstawia symboliczne gwiaździste niebo. Dzisiejsze zwiedzanie kaplicy odbywa się w ramach odrębnych programów: podstawowa trasa rezydencji Karola IV nie obejmuje tego wnętrza.
Pierwotny zespół liczył 130 obrazów, lecz jedna tablica zaginęła. Dekorację uzupełnia tryptyk Tommasa da Modena. Z kolei badania budowlane wskazują, że sklepienia wstawiono wtórnie do wcześniej projektowanej, prostokątnej komnaty z płaskim stropem. Zmiana objęła więc samą konstrukcję wnętrza, zanim zgromadzono w nim skarby i otoczono je malowanymi postaciami.
Dla dzieci
W kaplicy Świętego Krzyża przechowywano cesarskie klejnoty koronacyjne i relikwie. Pomieszczenie poświęcono 9 lutego 1365 roku. Najcenniejsza część była oddzielona kratą, a nie każdy mógł do niej wejść. Wcześniej planowano tutaj komnatę mieszkalną.
Na ścianach jest 129 obrazów na drewnianych tablicach, wykonanych w warsztacie Mistrza Teodoryka. Przedstawiają między innymi świętych i dawnych władców. Złocone sklepienie nawiązuje do nieba pełnego gwiazd. Kaplica ma osobny program zwiedzania i nie należy do podstawowej trasy po cesarskiej rezydencji.
Pytanie 1 z 2