Sala ze szkieletem niedźwiedzia jaskiniowego

Obok szkieletu niedźwiedzia jaskiniowego odsłonięto przekrój namuliska. Tworzą go okruchy skalne i materiał ilasty z licznymi kośćmi zwierząt plejstoceńskich. Szkielet pokazuje budowę zwierzęcia, a przekrój osadu jego kontekst paleontologiczny. Takie nagromadzenia szczątków nazywa się niekiedy cmentarzyskami zwierząt, choć kości mogły trafiać do jaskini w różnym czasie i na różne sposoby.

Najwięcej znalezionych tutaj szczątków należy do niedźwiedzi jaskiniowych; od nich pochodzi nazwa całej jaskini. Zwierzęta korzystały z suchszych partii przy otworach i zapadały w podziemiach w sen zimowy. W jaskiniach przychodziły też na świat młode. Obecność niedźwiedzi wyjaśnia więc część nagromadzenia kości, ale wśród jaskiniowych znalezisk są również szczątki przyniesione przez wodę oraz pozostałości ofiar innych drapieżników.

Historia badań zaczęła się od odsłonięcia otworu podczas wydobycia marmuru 14 października 1966 roku. Między blokami urobku zauważono kości dużych ssaków, przede wszystkim niedźwiedzi. Przemysłowe wyrobisko stało się miejscem odkrycia stanowiska przyrodniczego. Dzisiejszy pokaz szkieletu i namuliska łączy dwa rodzaje świadectw: anatomię dawnego zwierzęcia oraz osady, które przechowały jego szczątki.