Bazylika Trójcy Świętej

Obecny kościół jest trzecią świątynią w tym miejscu. Powstał w latach 1781-1789 według projektu Józefa Karsznickiego, po pożarze z października 1777 roku, który zniszczył gotycko-barokowy kościół i klasztor. Świątynię konsekrowano w 1806 roku.

Trójprzęsłową nawę otacza sześć płytkich wnęk ołtarzowych z toskańskimi pilastrami, a chór muzyczny wspiera się na kolumnach jońskich. Wystrój ufundował opat Józef Niegolewski. Obrazy ołtarzowe namalował Franciszek Smuglewicz, między innymi Trójcę Świętą w ołtarzu głównym, świętego Józefa, świętego Emeryka rozmawiającego z aniołem oraz świętą Scholastykę ze świętym Benedyktem. Obraz Trójcy Świętej w ołtarzu głównym mierzy około 3 na 5 metrów. Ten sam malarz przedstawił też Znalezienie Krzyża Świętego ze sceną cudownego uzdrowienia oraz umierającego na stojąco świętego Benedykta. W nawie zachowały się XVIII-wieczne rzeźbione konfesjonały i ławki oraz dwa rzędy stalli w prezbiterium. Marmurowy portal we wnętrzu powtarza formę portalu głównego z końca XVIII wieku.

Obecne organy trafiły tu w 1980 roku z kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Katowicach. 16 czerwca 2013 roku kościół otrzymał tytuł bazyliki mniejszej.