Szkło uranowe

Kolekcja obejmuje kilkadziesiąt szklanych przedmiotów oglądanych w świetle ultrafioletowym. Do barwienia szkła używano tlenku uranu. Domieszka nadawała mu żółte lub żółtozielone zabarwienie, a inne dodatki mogły modyfikować ostateczny kolor. Uran występuje tutaj jako składnik wyrobu szklarskiego. Jego rola jest inna niż w rudzie oglądanej podczas części geologicznej: został użyty, aby uzyskać określony wygląd gotowego przedmiotu.

Pod wpływem UV typowe szkło uranowe emituje zielone światło. Zjawisko to nazywa się fluorescencją i wynika z oddziaływania oświetlenia ze związkami uranu w szkle. Przezroczysta, żółta lub żółtozielona odmiana bywa nazywana szkłem wazelinowym. Nazwa opisuje jej wygląd, nie obecność wazeliny w składzie.

Szkło zawierające uran bywa przezroczyste lub nieprzezroczyste. Z kolei żółtozieloną barwę można otrzymać również za pomocą dodatków niezawierających uranu. Nie należy utożsamiać tego blasku z widocznym promieniowaniem radioaktywnym. Oświetlenie UV ujawnia właściwość optyczną materiału; nie jest miernikiem jego radioaktywności. W tej kolekcji istotne są więc dwa odrębne porównania: wygląd przedmiotu w różnym oświetleniu oraz związek między jego barwą a użytym dodatkiem.