Żyły mineralne

Gnejsy i łupki tworzą skalne otoczenie sztolni numer 9. Wśród gnejsów występują odmiany laminowane i oczkowe, różniące się układem składników mineralnych. Żyle fluorytu towarzyszą kalcyt i mineralizacja uranowa. Związki uranu są więc częścią bardziej złożonego zespołu minerałów, a nie jedynym składnikiem widocznym w skale. Sąsiedztwo różnych minerałów jest ważniejsze niż sam efektowny kolor. Oddziela pytanie o wygląd pojedynczego okazu od pytania o skład i pochodzenie całej żyły.

Powstanie tej mineralizacji wiąże się z granitoidowym masywem Karkonoszy. Związek z granitem nie oznacza jednak, że wszystkie ściany wyrobiska są granitowe. W wyrobiskach występują też żyły kwarcowe o grubości do 15 cm oraz uskoki, czyli powierzchnie przemieszczenia skał.

Program zwiedzania obejmuje oglądanie fragmentów rudy oraz objaśnienie metod poszukiwania złóż: obserwacji terenu, pomiarów geofizycznych i wierceń próbnych. Każda z tych metod dostarcza innego rodzaju informacji. Barwa pomaga opisać wygląd minerału, ale nie zastępuje badania jego składu ani pomiaru promieniowania. Skałę ogląda się więc razem z jej otoczeniem i wynikami badań, nie jak próbkę farby z jednym przypisanym znaczeniem.