Punkt zainteresowania
Drewniana konstrukcja i bryła kościoła
Belki, glina i słoma w budowli zaprojektowanej dla licznej wspólnoty.
Język treści
Drewniany szkielet ścian powstał w warunkach narzuconych ewangelikom: świątynia miała stanąć poza murami miasta, bez wieży, z materiałów takich jak drewno, glina i słoma. Podziały elewacji pokazują konstrukcję, która podtrzymuje rozległą budowlę. Projekt przygotował Albrecht von Säbisch, a prace ciesielskie prowadził jaworski mistrz Andreas Gamper. Kościół wzniesiono w latach 1654-1655, nadając mu wezwanie Ducha Świętego.
Budynek ma trzy nawy i plan prostokąta z trójbocznym zamknięciem. Nad wyższą nawą główną rozciąga się dach dwuspadowy, a nad nawami bocznymi dachy jednospadowe. Taki układ pozwala rozpoznać główną przestrzeń także z zewnątrz. Wieżę dobudowano dopiero w 1708 roku, po ugodzie zawartej w Altranstädt. Jej kwadratową podstawę wzmacniają dwie masywne przypory, a górę zamyka cebulasty hełm z latarnią. Barokowy portal u podstawy wieży utworzył późniejsze, reprezentacyjne wejście do świątyni.
Dla dzieci
Kościół ma szkielet z drewnianych belek. Przestrzenie pomiędzy nimi wypełniono materiałem z gliną i słomą. Takie materiały wolno było wykorzystać ewangelikom, którzy chcieli wznieść własną świątynię. Budynek musiał stanąć poza murami miasta i początkowo nie mógł mieć wieży.
Plan opracował Albrecht von Säbisch, a nad drewnianą konstrukcją pracował Andreas Gamper z Jawora. Budowa trwała w latach 1654-1655. W środku są trzy nawy, czyli duża środkowa przestrzeń i dwie boczne. Różnicę ich wysokości widać także w układzie dachów.
Wieża pojawiła się później, w 1708 roku, kiedy zmieniły się warunki prawne. Ma dach przypominający cebulę oraz wysokie, otwarte zwieńczenie nazywane latarnią. Przy jej podstawie znajduje się ozdobne wejście.
Pytanie 1 z 2