Jawor, dolnośląskie
Kościół Pokoju w Jaworze
Drewniany kościół UNESCO z czteropiętrowymi emporami, barokową amboną i ołtarzem. Historia jaworskich ewangelików zapisana w konstrukcji, obrazach i fundacjach.
Obserwując, zgadzasz się na powiadomienia email i push od tego ośrodka. Możesz je osobno wyłączyć w ustawieniach.
Język treści
Kościół Pokoju w Jaworze
Drewno, glina i słoma stały się materiałem rozległej świątyni, którą jaworscy ewangelicy wznieśli po wojnie trzydziestoletniej. Zgoda na jej budowę wynikała z ustaleń pokoju westfalskiego, ale towarzyszyły jej ograniczenia. Kościół miał powstać poza murami miasta, bez wieży, na koszt wspólnoty. Fundusze zbierano również poza Śląskiem.
Projekt Albrechta von Säbischa zrealizował mistrz ciesielski Andreas Gamper. Budowa trwała w latach 1654-1655, a pierwsze nabożeństwo odprawiono w czwartą niedzielę Adwentu 1655 roku. Świątyni nadano wezwanie Ducha Świętego. Widoczna na elewacjach sieć belek stanowi jej konstrukcję; wewnątrz trzy nawy otaczają galerie dla wiernych.
Wyposażenie narastało przez kolejne pokolenia. Cztery poziomy bocznych empor pokryto scenami biblijnymi, herbami i znakami rzemieślników. Anioł podtrzymuje ambonę, a ołtarz łączy barokowe rzeźby z dziewiętnastowiecznym obrazem modlitwy Chrystusa. Chrzcielnica, konfesjonały i ława pastorska opowiadają o konkretnych czynnościach religijnych oraz darczyńcach. Organy Lummerta reprezentują późniejszy, dziewiętnastowieczny etap historii wnętrza.
Kościół pozostaje świątynią ewangelicko-augsburską. W 2001 roku znalazł się na Liście światowego dziedzictwa UNESCO, a jego otoczeniem jest Park Pokoju, dawniej cmentarz. Podczas zwiedzania historii miejsca można słuchać z nagrania dostępnego w jedenastu językach. Osobny projekt cyfrowy poświęcono bryle budynku i wybranym elementom wyposażenia.
Dla dzieci
Ten kościół ma szkielet z drewna. Zbudowali go ewangelicy, którzy po długiej wojnie chcieli mieć własne miejsce modlitwy. Pozwolono im na budowę, ale musieli przestrzegać wielu zasad: świątynia miała stanąć poza murami miasta, bez wieży, z drewna, gliny i słomy. Pieniądze na prace zbierano także w odległych miejscach.
Plan opracował Albrecht von Säbisch, a cieśla Andreas Gamper kierował budową drewnianej konstrukcji. Prace trwały w latach 1654-1655. Pierwsze nabożeństwo odbyło się pod koniec 1655 roku. Kościół otrzymał wezwanie Ducha Świętego.
W środku znajdują się cztery poziomy empor, czyli galerii podobnych do balkonów. Ich obrazy pokazują historie biblijne, herby rodzin i znaki rzemieślników. Pod amboną stoi anioł. W ołtarzu znajduje się obraz modlącego się Jezusa. Chrzcielnica była potrzebna do chrztu, a ława pastorska zapewniała miejsce duchownemu. Każdy z tych przedmiotów pełnił własne zadanie.
Kościół nadal służy wspólnocie ewangelickiej i jest zabytkiem UNESCO. Otacza go park, który dawniej był cmentarzem. Zwiedzaniu może towarzyszyć nagranie opowiadające historię miejsca. Przygotowano je w jedenastu językach.
Aktualności ośrodka
Ładowanie aktualności…
Kwiecień-październik
1 kwietnia – 31 października
- poniedziałek
- 10:00–17:00
- wtorek
- 10:00–17:00
- środa
- 10:00–17:00
- czwartek
- 10:00–17:00
- piątek
- 10:00–17:00
- sobota
- 10:00–17:00
- niedziela
- 12:00–17:00
Od 1 kwietnia do 31 października: poniedziałek-sobota 10:00-17:00; niedziele i święta kościelne 12:00-17:00. Od 1 listopada do 31 marca zwiedzanie wyłącznie dla grup co najmniej 6-osobowych, po rezerwacji telefonicznej lub e-mailowej minimum dzień wcześniej. Zimą godzina ustalana przy rezerwacji. Zwykłe zwiedzanie trwa około 20-40 minut; nagranie historii 10-17 minut zależnie od języka. Kontakt: +48 516 493 990, jawor@luteranie.pl.
Adres
Park Pokoju 259-400 Jawor