Punkt zainteresowania
Działo samobieżne SU-152 z marca 1943 roku
Jeden z dwóch drzonowskich SU-152 przeszedł drogę od wojennego pojazdu do pomnika i eksponatu.
Język treści
SU-152 z marca 1943 roku powstał w Zakładach Kirowskich w Czelabińsku. Jest jednym z dwóch pojazdów tego typu zachowanych w Drzonowie; drugi wyprodukowano we wrześniu tego samego roku. Działo samobieżne łączyło ciężkie uzbrojenie z własnym napędem gąsienicowym. Konstrukcję oparto na podwoziu czołgu KW-1s i wyposażono w haubicoarmatę kalibru 152 mm.
Pierwotnym zadaniem SU-152 było zwalczanie silnych umocnień. Podczas wojny używano ich również przeciw pojazdom pancernym. Produkcja seryjna trwała tylko w 1943 roku, a zakłady w Czelabińsku opuściło około 700 wozów. Krótki okres produkcji odróżnia ten typ od czołgów wytwarzanych przez wiele kolejnych lat.
Oba drzonowskie egzemplarze stały po wojnie na cokołach przy cmentarzu żołnierzy radzieckich w Cybince. Wiosną 1997 roku przeniesiono je do muzeum. W kolekcji można porównać ich zachowane części oraz ślady uszkodzeń. Ta historia obejmuje trzy różne role ciężkiej maszyny: sprzętu wojennego, pomnika przy cmentarzu i zabytku zachowanego do badań nad techniką oraz przebiegiem wojny.
Dla dzieci
SU-152 to działo, które jeździło na własnych gąsienicach. Ten egzemplarz powstał w marcu 1943 roku w Czelabińsku. W Drzonowie zachowano również drugi pojazd tego typu, zbudowany we wrześniu tego samego roku. Oba miały ciężkie uzbrojenie i podwozie oparte na konstrukcji czołgu KW-1s.
Takie maszyny projektowano do działań przeciw mocnym umocnieniom. Produkowano je tylko przez część 1943 roku. Po wojnie dwa pojazdy, które dziś należą do muzeum, stały na cokołach przy cmentarzu żołnierzy radzieckich w Cybince. Wiosną 1997 roku przewieziono je do Drzonowa. Zachowane fragmenty i uszkodzenia są śladami ich długiej historii, którą badają muzealnicy.
Pytanie 1 z 2