Pantera śnieżna

U pantery śnieżnej ogon pomaga utrzymać równowagę, gdy zwierzę przemieszcza się po stromym, skalistym zboczu. W czasie odpoczynku może też okrywać ciało przed zimnem. Ten kot zamieszkuje wysokie góry Azji, między innymi Himalaje oraz Ałtaj. Surowy teren wymaga sprawnego poruszania się pomiędzy skałami, a nie biegu po otwartej równinie.

Jasne, gęste futro z ciemnymi rozetkami ogrzewa i maskuje zwierzę. Małe, zaokrąglone uszy pomagają ograniczać utratę ciepła. Szerokie łapy działają jak rakiety śnieżne, ułatwiając poruszanie się po śniegu, a mocne tylne kończyny sprzyjają skokom. Każdy z tych szczegółów odpowiada na inne wyzwanie górskiego środowiska: chłód, śnieg lub nierówne podłoże.

Pantera jest aktywna przede wszystkim o świcie oraz zmierzchu i zwykle żyje samotnie. Poluje na górskie ssaki kopytne, świstaki i ptaki. Gdy maleje liczba dzikich ofiar, częściej dochodzi do ataków na zwierzęta gospodarskie oraz konfliktów z hodowcami. Do zagrożeń należy również kłusownictwo. Zachowanie tego drapieżnika wymaga ochrony całego górskiego układu zależności, w tym populacji zwierząt stanowiących jego pokarm.