Od szklanego jabłka do bombki

Początki szklanych ozdób choinkowych wiążą się z Lauschą w Niemczech i połową XIX wieku. Z nazwiskiem Hansa Greinera łączy się legenda o szklarzu, którego nie było stać na owoce, orzechy i słodycze do przystrojenia drzewka. Zamiast kupować jadalne ozdoby, miał wykonać ich szklane odpowiedniki. To opowieść o narodzinach zwyczaju, nie dokumentacja pojedynczego wynalazku.

Wczesne bombki naśladowały jabłka i orzechy. Ich kształty odsyłały do dekoracji znanych jeszcze przed upowszechnieniem szklanych wyrobów, a nie wyłącznie do gładkiej kuli kojarzonej dziś z bombką. Szklane ozdoby zyskały popularność w Wielkiej Brytanii i innych krajach Europy. Pod koniec XIX wieku dotarły do Stanów Zjednoczonych; w tym samym stuleciu pojawiły się także w Polsce.

Z czasem repertuar rozszerzył się o postacie ludzi i zwierząt. Obok ozdób wykonywanych ręcznie rozwinęła się produkcja maszynowa, dlatego współczesna bombka może mieć bardzo różny sposób wykonania.