Punkt zainteresowania
I-22 Iryda M-93K 302
Projekt następcy Iskry rozwijano w kilku odmianach z różnymi silnikami.
Język treści
Iryda miała przejąć zadania szkolne wykonywane przez samoloty TS-11 Iskra. Projekt rozwijano w warszawskim Instytucie Lotnictwa w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, a prototyp zbudowany w Mielcu wykonał pierwszy lot w 1985 roku. Początkowo samolot napędzały dwa silniki PZL-5; kolejne etapy programu przyniosły zmiany zespołu napędowego. Prezentowany egzemplarz o numerze 302 należy do odmiany M-93K.
Prototyp tej wersji oblatano w 1992 roku, wykorzystując dwa polskie silniki K-15. Rozpiętość skrzydeł M-93K wynosiła 9,6 metra, a długość samolotu 13,22 metra. W latach 1992-1996 osiem Iryd użytkował 58. Lotniczy Pułk Szkolny w Dęblinie. Historia typu obejmuje zatem zarówno prace konstrukcyjne, jak i doświadczenia z eksploatacji szkolnej, choć program nie doprowadził do powszechnego zastąpienia Iskier.
Dla dzieci
Iryda miała służyć do szkolenia pilotów i zastąpić starszą Iskrę. Nad projektem pracowano w Instytucie Lotnictwa w Warszawie w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Prototyp zbudowano w Mielcu. W 1985 roku odbył swój pierwszy lot. Początkowo miał dwa silniki PZL-5, lecz konstruktorzy później zmieniali napęd.
Muzealny samolot z numerem 302 należy do wersji M-93K. Prototyp tej odmiany poleciał po raz pierwszy w 1992 roku. Napędzały go dwa polskie silniki K-15. Od jednego końca skrzydła do drugiego było 9,6 metra, a długość całego samolotu wynosiła 13,22 metra.
W latach 1992-1996 osiem Iryd użytkował pułk szkolny w Dęblinie. Samoloty trafiły więc także do jednostki zajmującej się nauką pilotów, nie pozostały wyłącznie projektem na papierze. Mimo tych prób Iryda nie zastąpiła Iskry na szeroką skalę. Obie konstrukcje są częścią zbiorów muzeum w Witoszowie Dolnym.
Pytanie 1 z 2
Który samolot miała zastąpić Iryda?
- Lokalizacja
- Ekspozycja plenerowa