Punkt zainteresowania
TS-11 Iskra bis B
Polski odrzutowiec szkolny pokazuje drogę od projektu Sołtyka do kolejnych wersji produkcyjnych.
Język treści
TS-11 Iskra powstała jako polski samolot odrzutowy do szkolenia i treningu pilotów. Pracami konstrukcyjnymi kierował Tadeusz Sołtyk, a prototyp wzbił się w powietrze w 1960 roku. Ponieważ docelowy polski silnik nie był jeszcze gotowy, pierwszy latający prototyp otrzymał brytyjski napęd Viper 8. Egzemplarz w muzeum reprezentuje późniejszą odmianę bis B i jest identyfikowany numerem 726.
W tej wersji udoskonalono wyposażenie radiowe i radionawigacyjne, zastosowano hamulce tarczowe oraz cztery podskrzydłowe węzły do podwieszania wyposażenia. Nie były to więc wyłącznie zmiany wyglądu, lecz także narzędzi pracy pilota i obsługi samolotu. Odmianę bis B produkowano w latach 1969-1974, budując 134 egzemplarze. Muzealna maszyna nosi oznaczenie „2”, związane z zespołem akrobacyjnym Biało-Czerwone Iskry.
Dla dzieci
Iskra to polski samolot odrzutowy przygotowany do nauki pilotażu. Pracą konstruktorów kierował Tadeusz Sołtyk. Pierwszy latający prototyp, czyli samolot służący do sprawdzania projektu, wzbił się w powietrze w 1960 roku. Polski silnik nie był wtedy jeszcze gotowy. W prototypie zamontowano więc brytyjski silnik Viper 8.
W muzeum znajduje się późniejsza wersja Iskry, nazywana bis B, o numerze 726. Ulepszono w niej radio i urządzenia pomagające pilotowi ustalać drogę. Dodano też hamulce tarczowe i cztery miejsca pod skrzydłami, do których mocowano dodatkowe wyposażenie. Kolejne wersje samolotu różniły się więc czymś więcej niż wyglądem.
Iskry bis B produkowano w latach 1969-1974. Powstały 134 takie maszyny. Na muzealnym samolocie widnieje oznaczenie „2”, związane z zespołem Biało-Czerwone Iskry. To zespół akrobacyjny, którego piloci wykonują pokazy umiejętności lotniczych.
Pytanie 1 z 2
Kto kierował pracami konstrukcyjnymi nad Iskrą?
- Lokalizacja
- Ekspozycja plenerowa