Kopalnia bursztynu

120 metrów to głębokość złóż bursztynu w rejonie Chłapowa, o których opowiada ekspozycja. Nie jest to głębokość zejścia zwiedzających. Muzealna scenografia przedstawia kopalnię i przenosi uwagę z bursztynu zbieranego na brzegu morza na surowiec ukryty pod powierzchnią ziemi. Wystawa porównuje dawne oraz współczesne wydobycie i podejmuje temat złóż poza okolicą Bałtyku.

Pokazane narzędzia były rzeczywiście używane do wydobywania bursztynu. Towarzyszy im oryginalny urobek, czyli materiał wydobyty ze złoża, z którego oddziela się poszukiwany surowiec. Kolekcja obejmuje kilkadziesiąt dużych oraz setki mniejszych bryłek. Największa waży ponad 3,2 kilograma. Chodzi o prezentowany tutaj bursztyn bałtycki, a nie o znacznie cięższą żywicę kauri z Nowej Zelandii.

Część zatytułowana „Urobisko bursztynu” daje możliwość samodzielnego przesiewania materiału i wyszukiwania bryłek. Sito jest tu narzędziem pracy odwiedzającego, podczas gdy historyczne przyrządy pozostają eksponatami.