Las bursztynowy

Przejście przez wnętrze ogromnego drzewa otwiera scenograficzny las sprzed 42 milionów lat. Punktem wyjścia jest żywica spływająca po pniach: substancja, z której powstał bursztyn bałtycki. Ekspozycja zestawia ten proces z kształtami zachowanych bryłek. Kropla i sopel nie są tu nazwami jubilerskich szlifów, lecz formami związanymi ze sposobem wyciekania żywicy.

Las ma także warstwę dźwiękową i zapachową. Szelest liści oraz zapach mchu uzupełniają dekorację drzew, a pokazywane odmiany bursztynu różnią się barwą i formą. Zamiast zaczynać od gotowej biżuterii, wystawa skupia się na materiale i jego roślinnym pochodzeniu. To etap historii bursztynu poprzedzający wydobycie i obróbkę.

Cytat z „Wiatru od morza” Stefana Żeromskiego, wydanego w 1922 roku, znajduje się w pomieszczeniu z inkluzjami. Przywołany fragment opisuje wypływ żywicy z drzewa wśród dawnej roślinności. Przy porównywaniu kropli z soplami przyjrzyj się ich obrysowi: nazwy tych form odnoszą się do kształtu, a nie do wielkości czy wartości jubilerskiej.