Punkt zainteresowania
Dom Śląskiego Aptekarza
Kamienica, w której apteka działała przez stulecia, przeszła długą drogę do otwarcia muzeum.
Język treści
Dom Śląskiego Aptekarza zachował związek z farmacją na długo przed powstaniem muzeum. Kamienica o cechach renesansowych i klasycystycznych służyła aptekarzom jako mieszkanie oraz miejsce pracy. Apteka działała tu od XIII wieku do 1951 roku. Po jej upaństwowieniu działalność przeniesiono do innego lokalu, a dawny budynek otrzymywał kolejne funkcje i stopniowo niszczał.
Przejęcie budynku przebiegało etapami; za umowną datę tego procesu przyjmuje się 1991 rok. Przystosowanie kamienicy do celów muzealnych trwało dziesięciolecia. Remont rozpoczął się w 1982 roku. Późniejsze prace obejmowały konserwację drewnianych stropów, wymianę dachu, ogrzewanie i przebudowę wnętrz. W 2006 roku zabrakło środków i roboty zatrzymano.
Do ukończenia inwestycji przyczyniło się dofinansowanie pozyskane w 2010 roku dla projektu noszącego nazwę domu aptekarza. Jesienią 2011 roku otwarto muzeum. Dawna przestrzeń pracy stała się miejscem prezentacji aptecznych mebli, naczyń i urządzeń oraz historii wiedzy o lekach.
Dla dzieci
W tej kamienicy przez wiele stuleci mieszkali i pracowali aptekarze. Apteka działała tutaj od XIII wieku aż do 1951 roku. Dopiero później przeniesiono ją do innego lokalu. Stary dom stopniowo niszczał.
Budynek przejmowano etapami. Rok 1991 przyjęto jako umowną datę tego procesu. Żeby urządzić w nim muzeum, potrzebny był długi remont. Prace rozpoczęto w 1982 roku. Naprawiano między innymi drewniane stropy i dach oraz instalowano ogrzewanie. Gdy w 2006 roku zabrakło pieniędzy, remont przerwano. Dofinansowanie otrzymane w 2010 roku pomogło go ukończyć. Muzeum otwarto jesienią 2011 roku. W dawnym domu aptekarza zaczęto pokazywać przedmioty związane z przygotowywaniem leków.
Pytanie 1 z 2