Punkt zainteresowania
Sala ekspedycyjna zabytkowej apteki
Zabytkowe meble, naczynia i narzędzia pokazują wyposażenie miejsca wydawania leków.
Język treści
W dawnej aptece sala ekspedycyjna służyła wydawaniu leków. Jej nazwę łatwo skojarzyć z wysyłką, lecz tutaj dotyczyła bezpośredniej obsługi osoby przychodzącej po lekarstwo. W muzealnym wnętrzu zachowano charakter takiego miejsca: zabytkowe drewniane meble otaczają zbiór naczyń i przyborów aptekarskich.
Słoiczki oraz buteleczki ustawione na półkach przypominają o przechowywaniu substancji używanych do sporządzania leków. Są częścią wyposażenia warsztatu, w którym należało mieć pod ręką potrzebne surowce. Obok naczyń prezentowane są narzędzia do wytwarzania leków. W jednej sali spotykają się więc przedmioty związane z przygotowaniem lekarstwa i z jego późniejszym wydaniem pacjentowi.
Drewno zajmuje tu wiele miejsca: tworzy oprawę półek wypełnionych mniejszymi naczyniami. Zestawienie dużych mebli z drobnymi słoiczkami i butelkami należy do najbardziej rozpoznawalnych cech dawnego aptecznego wnętrza.
Dla dzieci
Sala ekspedycyjna to dawna nazwa pomieszczenia, w którym aptekarz wydawał leki. Nie chodzi tutaj o wyprawę ani podróż. W muzeum salę wyposażono w zabytkowe drewniane meble. Na ich półkach stoją słoiczki i buteleczki.
Takie naczynia służyły do przechowywania surowców, czyli składników potrzebnych do sporządzania lekarstw. Obok nich znajdują się narzędzia używane przez aptekarzy podczas pracy. Wyposażenie łączy dwa zajęcia: przygotowanie leku oraz przekazanie go pacjentowi. Duże drewniane meble mieszczą wiele małych naczyń. To one nadają tej sali wygląd dawnej apteki.
Pytanie 1 z 2