Chata Karkonoska

Chata Karkonoska powstała jako muzealny model typowo górskiego domu ze sudeckiej wsi z drugiej połowy XVIII wieku. Projekt przygotowała w 1912 roku pracownia Carla Grossera na podstawie szkiców charakterystycznych domów, które Hugo Seydel i dr Baer oglądali podczas wędrówek po karkonoskich wsiach. Budowę rozpoczęto wiosną 1913 roku, a drewno z własnych lasów przekazał hrabia Fryderyk Schaffgotsch z Cieplic.

Najważniejszą cechą budynku jest konstrukcja zrębowo-przysłupowa: słupy ustawione przy ścianach zrębowych podtrzymują dach niezależnie od nich. Długa bryła ma małe okna, stromy dwuspadowy dach kryty gontem i ozdobne wejście prowadzące do przelotowej sieni. Sień rozdzielała część gospodarczą i mieszkalną, mieściła schody na poddasze oraz wejście do pieca chlebowego i czarnej kuchni.

Meble i sprzęty udostępniali mieszkańcy regionu, a Seydel osobiście je gromadził. Piec grzewczy przeniesiono z Zachełmia. Obok niego ustawiono ławy do spania i kołyskę; izba służyła zarówno odpoczynkowi, jak i pracy. Obrazy na szkle ze świętymi patronami tworzą tak zwany święty kąt.