Średniowieczna łaźnia

Drewniana łaźnia jest rekonstrukcją, nie zachowanym budynkiem przeniesionym do muzeum. Jej opowieść nawiązuje do dawnej łaźni na Wyspie Młyńskiej i postaci Tomasza Łaziebnika. Jednym z elementów tej części ekspozycji jest balia mieszcząca dwie osoby, do której mogą wejść zwiedzający.

Historia publicznych kąpieli ma w Bydgoszczy konkretny ślad w dokumentach. W 1549 roku starosta Andrzej Kościelecki, wójt i rada miejska zawarli z łaziebnikiem Tomaszem umowę na budowę łaźni dla mieszkańców. Budynek powstał nad Brdą. Ten lokalny przykład dopełnia rekonstrukcję: łaźnia była miejskim przybytkiem służącym mieszkańcom, a nie prywatną łazienką w domu.

Muzealna ekspozycja przedstawia dzieje higieny od starożytności po współczesność. Rekonstrukcja łaźni należy do jej części poświęconej średniowieczu, a dokument z 1549 roku przywołuje późniejszą historię kąpieli w mieście.