Punkt zainteresowania
Dźwig pływający „Wróblin”
Pływający żuraw do robót hydrotechnicznych, podnoszący ciężary do ośmiu ton.
Język treści
Wróblin był pływającym stanowiskiem pracy przy budowie i naprawie urządzeń wodnych. Zbudowano go w latach 1938-1939 w stoczni A. Riedel w Fürstenbergu nad Odrą. Przez wiele lat uczestniczył w remontach stopni wodnych i mostów, a po wojnie także w wydobywaniu zatopionych jednostek ze Starej Odry.
Jego kadłub zaprojektowano w ścisłym związku z urządzeniem dźwigowym. Żuraw o długości 11 metrów wraz z maszynownią mógł obracać się w pełnym kole. Udźwig wynosił 8 ton. Zasilanie zapewniał własny agregat spalinowo-elektryczny, dostarczający prąd stały o napięciu 110 V.
Jednostka nigdy nie miała własnego napędu do przemieszczania się po rzece. Początkowo ją holowano, a od połowy lat sześćdziesiątych przemieszczano w zestawie pchanym. Zmiana sposobu transportu pozwoliła usunąć niepotrzebne urządzenie sterowe.
Wróblin pracował przy budowie stopnia wodnego Brzeg Dolny w latach 1954-1958, obejmującej jaz, śluzę i elektrownię Wały. W muzealnej kolekcji zachowano również warsztat Wróblina z agregatem prądotwórczym.
Dla dzieci
Wróblin to dźwig, który utrzymuje się na wodzie. Zbudowano go w latach 1938-1939 w Fürstenbergu nad Odrą. Pomagał naprawiać mosty i budowle regulujące rzekę. Po wojnie wydobywał też zatopione statki. Pracował przy budowie stopnia wodnego Brzeg Dolny w latach 1954-1958.
Jego żuraw miał 11 metrów długości i mógł obracać się dookoła. Podnosił ciężary ważące do ośmiu ton. Prąd dla urządzeń wytwarzał własny agregat, napędzany silnikiem spalinowym. Nie oznacza to jednak, że Wróblin sam płynął po rzece. Nie miał napędu do poruszania kadłubem: najpierw ciągnął go holownik, a później przemieszczał pchacz. Dzięki takiemu połączeniu pływającego kadłuba i żurawia ciężkie prace prowadzono bezpośrednio na wodzie.
Pytanie 1 z 2