Wystawa etnograficzna: etapy życia na wsi kaliskiej

Wystawa etnograficzna opowiada o kolejnych etapach życia człowieka na wsi regionu kaliskiego od końca XIX wieku po wiek XX. Łączy świat odświętny i codzienny, życie jednostki i gromady oraz rok obrzędowy z kalendarzem zwyczajów rodzinnych.

Ekspozycję dzieli osiem tematów: fundamenty, wzrastanie, dojrzewanie, bezpieczeństwo, twórcy, plony, pomyślność i tradycja. Fundamenty mówią o bezpieczeństwie domowego ogniska i wierze jako części wiejskiej egzystencji. W części o dzieciństwie, związanej z chrztem i pierwszą komunią, leżą haftowany becik i gliniane gwizdki. Dojrzewanie otwiera rekonstrukcja międzywojennej białej sukni ślubnej z welonem, bo obrzędowość weselna na wsi była bardzo rozbudowana. W części o bezpieczeństwie pokazano czerwone korale z krzyżykiem, łączące magię ochronną z chrześcijaństwem.

Część Twórcy prezentuje rekonstrukcję kobiecego stroju golińskiego, haft snutkowy, basy kaliskie i rzeźbę ludową. W Plonach wiszą słomiane pająki i słomiane zabawki związane z dożynkami i wieńcem żniwnym. Rozdział Pomyślność przedstawia obrzędy od Bożego Narodzenia po Wielkanoc, w tym maski diabła ze sztucznej skóry i masy papierowej, noszone przez przebierańców wielkanocnych na początku XX wieku.