Punkt zainteresowania
Kolekcja mięczaków
Muszle małży, ślimaków i głowonogów ukazują różne plany budowy.
Język treści
W części poświęconej mięczakom pokazano przydacznię olbrzymią, Tridacna gigas, największego małża. W tej samej grupie eksponatów znajdują się perłopławy rodzaju Pinctada. Zestawienie dużej przydaczni z innymi małżami ukazuje zróżnicowanie muszli w obrębie jednej grupy zwierząt. Muszla łodzika, Nautilus, należy do głowonoga. Kolekcja łączy więc okazy, których właściciele różnią się budową, mimo że wszystkie zaliczane są do mięczaków. Spiralny kształt muszli sam w sobie nie oznacza, że należała ona do ślimaka.
Ślimaki reprezentują między innymi porcelanki, rozkolce i stożki. Ich nazwy wprowadzają do porównania odmiennych form muszli. Zgromadzenie tych grup w jednym dziale pomaga zestawić różnorodność mięczaków bez rozpraszania jej między osobne krajobrazy i kontynenty. Dział mięczaków należy do systematycznie ułożonej wystawy „Świat zwierząt”. Obok kręgowców przedstawiono tam różne grupy bezkręgowców, w tym owady.
Dla dzieci
Mięczaki to grupa obejmująca między innymi małże, ślimaki i głowonogi. W muzeum pokazano przydacznię olbrzymią, największego małża, oraz perłopławy. Ich muszle mają różne kształty i rozmiary.
Spiralna muszla łodzika należy do głowonoga. Nie każda muszla przypominająca spiralę jest więc muszlą ślimaka. Wśród prawdziwych ślimaków pokazano porcelanki, rozkolce i stożki. Ten dział należy do wystawy „Świat zwierząt”, gdzie okazy uporządkowano według grup. Mięczaki są bezkręgowcami, czyli nie mają kręgosłupa. W tej samej dużej ekspozycji pokazano także inne bezkręgowce, na przykład owady, oraz zwierzęta z kręgosłupem.
Pytanie 1 z 2