Młyn wodny

Młyn wodny zbudowano w drugiej połowie XIX wieku. W przeciwieństwie do drewnianych budynków przeniesionych do skansenu stoi na swoim pierwotnym miejscu. Budynek z bali ma konstrukcję wieńcową, dach pokryty dachówką esówką i plan w kształcie litery L. Mieścił część mieszkalną oraz przemysłową, dzięki czemu praca młyna i codzienne życie gospodarzy pozostawały blisko siebie.

W części przemysłowej pokazano urządzenia młyńskie, żarna, stępy, miary i wagi. Mechanizm młyna jest rekonstrukcją napędzaną drewnianym kołem wodnym. W części mieszkalnej urządzono Muzeum Chleba. Zestawienie urządzeń i tej ekspozycji łączy pracę młyna z gotowym produktem. Młyn powstał przy stawie związanym z przepływającą przez park rzeką Ralką. Oprócz przemiału zboża pełnił funkcję regulacyjną: pomagał utrzymywać odpowiedni poziom wody w stawie. Jedna ze śluz odprowadzała nadmiar wody, druga zasilała koło. Historyczny jest sam budynek; działający układ napędowy odtworzono. Miary i wagi dopełniają urządzenia służące obróbce ziarna, pokazując także potrzebę odmierzania produktów.