Punkt zainteresowania
T-34-85 nr 210
Pięcioosobowa załoga i armata 85 mm wyróżniają późniejszą odmianę T-34.
Język treści
T-34-85 powstał w 1943 roku jako modernizacja wcześniejszego T-34 z armatą kalibru 76 mm. W wersji z 1944 roku jego głównym uzbrojeniem była armata ZiS-S-53 kalibru 85 mm, uzupełniona dwoma karabinami maszynowymi DTM. Załoga liczyła pięć osób: dowódcę, działonowego, ładowniczego, kierowcę oraz radiotelegrafistę pełniącego również funkcję strzelca.
Pojazd ważył 32 tony, a napędzał go dwunastocylindrowy silnik wysokoprężny W-2-34 o mocy 500 KM. Skrzynia biegów miała pięć przełożeń do jazdy naprzód i jedno wsteczne. W układzie jezdnym pracowało pięć par dużych kół nośnych, a każda gąsienica składała się z 72 ogniw o szerokości 500 mm. Zasięg wynosił około 300 km na drodze i 230 km w terenie; te dwie wartości pokazują, jak warunki jazdy wpływały na możliwości marszu.
Dla dzieci
W tym czołgu pracowało pięciu członków załogi. Kierowca prowadził pojazd, dowódca kierował pracą zespołu, a inni obsługiwali armatę, ładowali ją i zajmowali się radiem. T-34-85 był nowszą odmianą wcześniejszego T-34. Otrzymał armatę o kalibrze 85 milimetrów. Kaliber to miara średnicy wnętrza lufy, a nie długość całej armaty.
Spójrz na duże koła i otaczające je gąsienice. Każda z nich składała się z 72 połączonych ogniw. Dzięki takiemu połączeniu nie była sztywną obręczą: mogła przesuwać się wokół kół. Cały czołg ważył 32 tony i miał silnik z dwunastoma cylindrami. Skrzynia biegów dawała pięć biegów do przodu i jeden do tyłu. Na drodze czołg pokonywał większą odległość bez uzupełnienia paliwa niż w terenie: około 300 zamiast 230 kilometrów.
Pytanie 1 z 2
Ilu członków liczyła załoga T-34-85?
- technika wojskowa