Piernik w mieszczańskim domu

XIX-wieczny salon mieszczański i domowa kuchnia pokazują inną stronę piernikarstwa niż fabryczne piece. To aranżacje wnętrz, w których wypieki należały do życia mieszkańców. Kuchnię uzupełnia wirtualna książka z dawnymi przepisami. Obok przemysłowej produkcji pojawia się więc przygotowywanie pierników w domu, przy użyciu kuchennych naczyń i sprzętów.

Dwa odtworzone sklepy przedstawiają handel w XIX i XX wieku. Ich porównanie skupia uwagę na asortymencie oraz opakowaniach, w których słodycze trafiały do klientów. Puszki i pudełka należą do materialnych śladów tej sprzedaży, podobnie jak archiwalne reklamy i fotografie. Historia wypieku obejmuje tu również sposób jego prezentowania i kupowania.

W zbiorach zachowała się szyba z witryny sklepu Gustava Weesego, datowana na początek XX wieku. To przedmiot pochodzący z dawnego punktu sprzedaży, odmienny od odtworzonych wnętrz. Piernik bywał też podarunkiem na uroczystości domowe; jego kształt mógł nieść treść związaną z miłością, rodziną lub religią. Aranżacje kuchni i sklepów pokazują dwa sposoby, w jakie trafiał do domu: przygotowany na miejscu albo kupiony jako gotowy wypiek.