Lapidarium

Oryginalny portal kaplicy z 1658 roku został przeniesiony do wnętrza po pracach przy zamku prowadzonych w latach siedemdziesiątych XX wieku. Na zewnątrz zastąpiła go kopia. Rozróżnienie tych dwóch obiektów ma znaczenie: autentyczny kamienny detal jest częścią lapidarium, choć jego forma nadal zaznacza wejście do kaplicy.

Zgromadzono tu obrobione fragmenty kamienne pochodzące z budowli sakralnych i świeckich. Są wśród nich elementy portali, otworów okiennych, kominków i dzieł rzeźbiarskich. Nie są to wyłącznie fragmenty jednej budowli, lecz zabytki o różnym pochodzeniu i przeznaczeniu.

Detale reprezentują formy romańskie, gotyckie, renesansowe, barokowe oraz architekturę XIX wieku. Kolekcja obejmuje więc okres od średniowiecza po czasy nowożytne, zestawiając różne sposoby opracowania kamiennej dekoracji.

Osobnym obiektem jest oryginalna Svetlonoska z 1894 roku, figura niosąca światło, należąca niegdyś do promenady przy Nowym Kościele Ewangelickim. Przed kościołem stoi obecnie jej kopia. Podobnie jak portal kaplicy, oryginał rzeźby został zachowany wewnątrz muzeum.