Olejarnia z Bogucina

Dwie kłody tworzą prasę olejarską z Bogucina: dolna sosnowa stępa i górna dębowa strzała. Górną część podnosi i dociska śruba wykonana z drewna czereśniowego. Obok stoi drewniany młynek z metalowymi walcami, kołem zamachowym i korbką, służący do rozdrabniania ziarna.

Na palenisku z kominem umieszczono blaszany kociołek do podgrzewania rozdrobnionego surowca. Oś z korbką umożliwia obracanie ziarna podczas prażenia. Młynek, kociołek i prasa pokazują kolejne czynności prowadzące od ziarna do wytłoczenia oleju.

Urządzenia są oryginalnym wyposażeniem olejarni; otaczający je budynek wykonano w 1977 roku jako kopię obiektu z lat dwudziestych. Prostokątny, drewniany budynek ma konstrukcję ryglową osłoniętą deskami i słomiany dach. Właściciele prowadzili także gospodarstwo rolne, a olejarstwo stanowiło dodatkowe zajęcie w adwencie i wielkim poście. Zakład pracował niemal do czasu przeniesienia urządzeń do muzeum.