Park Przyzamkowy

Park krajobrazowy ma swobodnie poprowadzone aleje, rozległe trawniki oraz różne gatunki drzew i krzewów. Bliżej zamku kompozycja staje się regularna: przed południową elewacją Oranżerii urządzono ogród różany, a przed wschodnią elewacją zamku ogród włoski.

Założenie powstało pod koniec XVIII wieku. Na przełomie XIX i XX wieku Roman i Elżbieta z Radziwiłłów Potoccy niemal podwoili jego powierzchnię, dołączając grunty od wschodu i zachodu. W tym samym czasie ogród otrzymał nową kompozycję i wydzielone przestrzenie w obrębie fosy. Przed nową Oficyną powstała rabata bylinowa, a aleję od zachodniego mostu ozdobiły podłużne rabaty roślin letnich.

Poza fosą zbudowano Palmiarnię wzorowaną na wiedeńskich obiektach oraz szklarnie do uprawy storczyków. Palmiarnię rozebrano po pierwszej wojnie światowej. Układ krajobrazowej części parku i wiekowy drzewostan przetrwały dzięki kolejnym pracom rewaloryzacyjnym. Regularne ogrody przy budynkach i swobodniejsze partie zieleni nadal tworzą dwie odmienne części tego samego założenia.