Ekspozycja Etnograficzno-Zabawkarska

Leżajsk był jednym z trzech głównych ośrodków wytwarzania drewnianych zabawek w Polsce. Miejscowa tradycja należy do grupy małopolskiej i wywodzi się z zabawkarstwa lwowsko-jaworowskiego; w Jaworowie około 1900 roku działała szkoła zabawkarska, w której uczyło się około 30 uczniów.

W Leżajsku wytwórnię zabawek założył Marian Garbacki, a w 1950 roku powstała cepeliowska spółdzielnia „Chałupnik”. Za najbardziej charakterystyczną zabawkę regionu muzeum uznaje ptaka klepaka, którego duży model stoi także przed dworem. Na wystawie pokazano bryczki, konie na biegunach, kurki dziobiące, dzięciołki, fujarki i pukawki, a także XIX-wieczną tokarkę napędzaną stopką nożną.

Druga część ekspozycji przedstawia codzienność wsi z pierwszej połowy XX wieku: serownicę, maślniczki, żarna, balie, cebrzyki, kołowrotki, międlice, sochę, widły, sierpy i zydel rymarski. Wśród eksponatów jest też modrzewiowa belka stropowa z chaty w Siedlance, datowana na 1760 rok, oraz pająki ze słomy i kwiaty z bibuły.