Akta zielonogórskich procesów o czary

Rękopis zawiera wyciąg z protokołów sądu zielonogórskiego z procesów kobiet oskarżonych o czary w latach 1663-1665 i to on zainspirował powstanie Muzeum Dawnych Tortur. Księga ma wymiary 20 x 31 x 5 cm, pergaminową okładkę oraz 283 zapisane i 83 czyste strony. Jej 73 wyciągi spisało kilku skrybów na papierze czerpanym ze znakami wodnymi papierni w Krępie.

Pierwszy protokół pochodzi z 3 września 1663 roku, ostatni z 24 marca 1665 roku. Na ostatniej stronie odciśnięto w laku pieczęć miasta w kształcie stylizowanego liścia z datą 1 listopada 1665 roku. Wyciągi sporządzono z czterech ksiąg: dwóch miejskich i dwóch dotyczących podmiejskich wsi.

Procesy zaczęły się od oskarżenia Heleny Klich o spalenie karczmy, które wniósł Melchior von Landskron, pan na Przylepie. W niespełna trzy lata na stosach zginęły 23 kobiety z Krępy, Zawady, Przylepu, Płotów, Raculi, Jędrzychowa i Czarnej. Gdy zarzuty dosięgły żon szanowanych mieszczan, zielonogórski sąd poprosił o radę sąd wyższej instancji w Lwówku Śląskim.