Punkt zainteresowania
Kangur rudy
Największy współczesny torbacz, przystosowany do suchych obszarów Australii.
Język treści
Kangur rudy jest największym żyjącym torbaczem. Dorosłe samce są wyraźnie większe od samic i zwykle mają rudawe futro. Samice często są szaroniebieskie, mimo nazwy gatunku. Na pysku widoczne są charakterystyczne jasne i ciemne znaczenia.
Zamieszkuje suche i półsuche obszary Australii, zwłaszcza otwarte równiny i tereny z rzadkimi drzewami. Jest roślinożercą: zjada głównie trawy, a także inne rośliny zielne i liście krzewów. Część potrzebnej wody uzyskuje z pokarmu, dlatego dostępność zielonych roślin ma duże znaczenie podczas suszy.
Silne tylne kończyny służą do skakania, a długi, umięśniony ogon pomaga w ruchu i utrzymaniu równowagi. Kangury mogą gromadzić się w licznych grupach na otwartym terenie.
Młode rodzi się bardzo małe i niedojrzałe. Wspina się do torby matki, w której rozwija się dalej, pobierając mleko. Opuszczenie torby nie oznacza natychmiastowego końca karmienia mlekiem: młody kangur jeszcze przez pewien czas korzysta z pomocy matki.
Dla dzieci
Nie każdy kangur rudy jest rudy. Dorosłe samce zwykle mają rudawą sierść, ale samice często są szaroniebieskie. Samiec jest też znacznie większy. To największy gatunek wśród żyjących torbaczy, czyli ssaków, których bardzo małe młode rozwijają się po urodzeniu przy matce, u kangura w torbie.
Kangury rude żyją na suchych terenach Australii. Jedzą przede wszystkim trawę, a część wody otrzymują wraz z roślinami. Mocne tylne nogi pozwalają im skakać. Długi ogon pomaga zachować równowagę. Noworodek wspina się do torby i pije tam mleko. Nawet kiedy zacznie wychodzić na zewnątrz, nie od razu przestaje być karmiony przez matkę.
Pytanie 1 z 2