Pantera śnieżna

Długi, puszysty ogon pantery śnieżnej pomaga utrzymywać równowagę na stromych zboczach. Podczas odpoczynku może też osłaniać ciało przed chłodem. Szerokie łapy rozkładają ciężar na śniegu, a mocne tylne nogi pomagają wykonywać skoki między skałami. Cała sylwetka tego kota odpowiada wymaganiom życia w górskim terenie.

Irbis, bo tak również nazywa się panterę śnieżną, zamieszkuje góry Azji, w tym Himalaje. Korzysta ze skalnych kryjówek i odpoczywa w osłoniętych miejscach. Zimą może schodzić niżej, podążając za zwierzętami, na które poluje. Nie jest kotem gęstych lasów tropikalnych: jego środowisko obejmuje skaliste stoki, górskie łąki i obszary skąpo porośnięte roślinnością.

Jasna sierść ma ciemne plamy i rozety, czyli pierścieniowate wzory. Zimą futro staje się dłuższe i gęstsze, a małe, zaokrąglone uszy ograniczają utratę ciepła. Ochrona tego drapieżnika wymaga zachowania jego górskich siedlisk. Korzystają na tym również inne zwierzęta żyjące na tych samych zboczach. W sylwetce odpoczywającego irbisa najbardziej niezwykłe proporcje tworzy ogon, znacznie dłuższy, niż można by oczekiwać przy tej wielkości ciała.