Zwierzę
Lemur katta
Prążkowany ogon, dzienna aktywność i życie w grupie prowadzonej przez samicę.
Język treści
Czarno-białe pierścienie na ogonie należą do najbardziej rozpoznawalnych cech lemura katta. Jego szara sierść kontrastuje z jasną twarzą, ciemnym końcem pyska i obwódkami oczu. Tylne kończyny są dłuższe od przednich, a zwierzę sprawnie skacze i porusza się po ziemi. Ogon nie jest chwytny: nie służy do zawieszania ciała na gałęzi jak dodatkowa ręka.
Naturalnym domem gatunku jest sucha południowa i południowo-zachodnia część Madagaskaru. Katty korzystają także ze skalistych i otwartych terenów. Są aktywne w dzień i żyją w grupach, w których przewodzą samice. W ich pokarmie znajdują się owoce, liście, nasiona i kwiaty, ale jadłospis mogą uzupełniać owadami oraz innymi drobnymi zwierzętami.
Życie w grupie wymaga kontaktu między jej członkami. Katty wydają różne dźwięki, od pisków i gwizdów po donośne nawoływania. Korzystają też z zapachu: wydzieliną gruczołów znakują teren oraz nacierają ogon. Sporo czasu poświęcają pielęgnacji futra. Bliski kontakt z innymi członkami grupy, wspólny odpoczynek i porozumiewanie się zapachem tworzą ważną część ich codziennego zachowania, obok poszukiwania jedzenia i przemieszczania się.
Dla dzieci
Ogon lemura katta ma czarne i białe pierścienie. Nie jest jednak dodatkową ręką: lemur nie może owinąć nim gałęzi i zawisnąć. Skacze dzięki silnym tylnym kończynom, a po ziemi porusza się sprawnie.
Katty pochodzą z suchej części Madagaskaru. Są aktywne w dzień i mieszkają w grupach, którym przewodzą samice. Zjadają owoce, liście, nasiona i kwiaty. Czasem uzupełniają posiłek owadem lub innym małym zwierzęciem.
Do porozumiewania się używają dźwięków i zapachów. Piski, gwizdy oraz głośne nawoływania przekazują informacje pozostałym lemurom. Specjalną wydzieliną nacierają też ogon i znakują teren. Dużo czasu zajmuje im czyszczenie futra. Gdy odpoczywają, często siedzą blisko innych członków swojej grupy.
Pytanie 1 z 2