Punkt zainteresowania
Kościół św. Jakuba
Dawny kościół świeckich pracowników opactwa, później świątynia ewangelicka.
Język treści
Kościół św. Jakuba służył świeckim pracownikom klasztoru jako ich kościół parafialny. Barokową budowlę wzniesiono w 1697 roku w miejscu wcześniejszej świątyni romańskiej. Ma jedną nawę i plan krzyża łacińskiego, a jego fasada zwrócona jest na wschód, ku kościołowi klasztornemu. Zestawienie obu świątyń pokazuje podział funkcji w obrębie opactwa: jedna była związana ze wspólnotą zakonników, druga z ludźmi pracującymi na jej rzecz.
Po sekularyzacji opactwa budynek pełnił funkcję arsenału. W 1836 roku przekazano go miejscowej gminie ewangelickiej, której służył do 1945 roku. Dawny bogaty wystrój wnętrza nie przetrwał. Do kościoła przylegały zabudowania gospodarcze, z których zachowała się wozownia. Kościół stanowi część zabudowy zamykającej plac klasztorny od zachodu. Nie należy do czterech wnętrz codziennego programu zwiedzania; budynek można poznać z zewnątrz, bez zakładania dostępu do jego wnętrza.
Dla dzieci
Nie wszyscy ludzie związani z klasztorem byli zakonnikami. Dla świeckich pracowników opactwa przeznaczony był kościół św. Jakuba. Obecną budowlę wzniesiono w 1697 roku, w miejscu starszego kościoła. Ma jedną nawę, a jej plan przypomina krzyż. Fasada jest skierowana w stronę kościoła klasztornego.
Po zamknięciu opactwa budynek zmieniał zadania. Był arsenałem, czyli miejscem przechowywania broni. W 1836 roku przekazano go miejscowej wspólnocie ewangelickiej. Służył jej do 1945 roku. Bogate dekoracje wnętrza nie zachowały się. Obok przetrwała wozownia, związana z dawnym zapleczem gospodarczym. Kościół św. Jakuba nie jest jednym z czterech regularnie otwieranych wnętrz. Jego dzieje poznaje się tu, oglądając budynek z zewnątrz.
Pytanie 1 z 2
Dla kogo kościół pełnił pierwotnie funkcję parafialną?
- Lokalizacja
- Zachodnia strona placu klasztornego. Oglądanie z zewnątrz; poza regularną trasą wnętrz.