Punkt zainteresowania
Kościół św. Józefa
Malowidła Michała Willmanna przedstawiają przodków Świętej Rodziny oraz radości i smutki św. Józefa.
Język treści
Ściany i sklepienie kościoła św. Józefa zajmuje cykl ponad 50 polichromii Michała Willmanna. Malarska opowieść została podzielona przestrzennie: na sklepieniu przedstawiono przodków Świętej Rodziny, w zachodnich kaplicach siedem radości Józefa, a we wschodnich siedem jego smutków. Tematy wybrał opat Bernard Rosa, podkreślając rolę Józefa jako opiekuna Jezusa.
Kościół wzniesiono w latach 1690-1696 z fundacji tego samego opata. Budową kierował Marcin Urban, któremu pomagał Józef Lepschy. Świątynia zastąpiła gotycki kościół św. Andrzeja, zbyt mały dla rosnącej wspólnoty. Służyła okolicznym parafianom oraz bractwu św. Józefa, założonemu w 1669 roku.
Architektura pozostawia malarstwu rozległe powierzchnie. Między filarami połączonymi ze ścianami zawieszono empory, czyli galerie otwarte ku wnętrzu. Dwa rzędy okien wpuszczają światło na malowane sceny. Planowane wieże nie zostały ukończone, a w bryle pozostały ich przyziemia.
Freski przekazywały treści religijne także osobom, które nie umiały czytać. Zestawienie radosnych i bolesnych wydarzeń prowadziło przez życie Świętej Rodziny, a nie przez przypadkowy zbiór biblijnych obrazów.
Dla dzieci
W tym kościele obrazy pokrywają ściany i sufit. Namalował je Michał Willmann, tworząc ponad 50 malowideł. Każda część wnętrza opowiada o czymś innym. U góry są przodkowie Świętej Rodziny. Po zachodniej stronie pokazano siedem radosnych wydarzeń z życia Józefa, a po wschodniej siedem smutnych.
Kościół powstał w latach 1690-1696 na polecenie opata Bernarda Rosy. Przychodzili tu mieszkańcy okolicy i członkowie bractwa św. Józefa. Poprzedni, gotycki kościół był dla nich zbyt mały.
Między filarami znajdują się galerie zwane emporami. Światło wpada przez dwa rzędy okien. Duże malowidła pomagały poznawać biblijne historie również ludziom, którzy nie potrafili czytać. Józef pojawia się w nich jako opiekun Jezusa, towarzyszący rodzinie w dobrych i trudnych chwilach.
Pytanie 1 z 2