Punkt zainteresowania
Miniatura Kościoła Pokoju w Jaworze
Drewniana konstrukcja związana z warunkami pokoju westfalskiego.
Język treści
Kościół Pokoju w Jaworze, przedstawiony w miniaturze, powstał w latach 1654-1655. Jego budowę umożliwiły ustalenia pokoju westfalskiego kończącego wojnę trzydziestoletnią. Dla śląskich ewangelików możliwość wzniesienia własnej świątyni wiązała się jednak z surowymi ograniczeniami. Kościół miał stanąć poza miastem, z użyciem drewna i gliny, bez wieży. Na budowę wyznaczono rok. Drewniany szkielet stał się podstawą rozległej świątyni przeznaczonej dla licznej wspólnoty. Rozmiar gmachu pokazuje ambicje i umiejętności jego budowniczych.
Projekt przygotował Albrecht von Säbisch, a pracami ciesielskimi kierował Andreas Gamper. Budowla ma trzy nawy, czyli główną przestrzeń i dwie części boczne. Wyższa nawa środkowa otrzymała dach dwuspadowy. Wieżę dodano dopiero w 1708 roku, gdy zmieniły się warunki prawne. Jej obecność w bryle kościoła należy zatem do późniejszego etapu historii. Miniatura przedstawia zabytek ukształtowany zarówno przez umiejętności cieśli, jak i przez dawne ograniczenia religijne.
Dla dzieci
Kościół Pokoju w Jaworze zbudowano dla ewangelików po wojnie trzydziestoletniej. Nazwa odnosi się do pokoju, który umożliwił powstanie świątyni. Budowniczowie musieli przestrzegać trudnych warunków: mieli używać drewna i gliny, pracować poza miastem i początkowo nie mogli postawić wieży.
Projekt przygotował Albrecht von Säbisch. Cieśle, czyli rzemieślnicy budujący z drewna, wykonali szkielet dużego kościoła. W środku zaplanowano trzy nawy: część główną i dwie boczne. Pierwszy kościół ukończono w 1655 roku. Wieża pojawiła się dopiero w 1708 roku, kiedy przepisy już na to pozwalały. Model w Kowarach pomaga poznać budynek, którego kształt wynikał również z zasad narzuconych jego twórcom.
Pytanie 1 z 2