Pruska rozbudowa twierdzy

20 kwietnia 1742 roku twierdza przeszła w ręce Prus. Fryderyk II włączył ją do systemu obrony zdobytego Śląska, a przebudowa miała zwiększyć kontrolę nad drogami prowadzącymi przez Kłodzko. W 1743 roku generał Gerhard Cornelius von Walrave przygotował plany rozbudowy. Obejmowały one Twierdzę Główną, nowy Fort Owcza Góra po przeciwnej stronie Nysy Kłodzkiej oraz chodniki minerskie i kontrminowe.

Dwie linie umocnień przecięły dolinę rzeki i połączyły oba fortyfikowane wzgórza. Między nimi w latach 1749-1751 powstały most oraz śluza pozwalająca spiętrzać wodę. W XVIII wieku zbudowano Wielkie Kleszcze, a w 1756 roku zakończono Redutę Żuraw. Kolejne inwestycje zmieniały zarówno wnętrze twierdzy, jak i jej wysunięte pozycje obronne. Późniejsze prace prowadził pułkownik Ludwig von Regler, związany także z twierdzą w Srebrnej Górze. Na miejscu rozebranego zamku powstał śródszaniec z donżonem, według projektu hrabiego von Pinto. Rozbudowa podziemnych chodników trwała jeszcze w latach 1790-1793. Dzisiejszy układ twierdzy jest więc wynikiem wielu etapów, a nie wykonaniem jednego projektu przez jednego budowniczego.