Gabinet Ignacego Krasickiego

Wystawę o Ignacym Krasickim urządzono w dawnym kredensie, małym pomieszczeniu z jednym oknem. Jego przestrzeń dodatkowo ogranicza przewód kominowy. Nazwa ekspozycji odnosi się do biskupa i pisarza, nie oznacza jednak, że oglądamy zachowany bez zmian prywatny pokój jego pracy.

Ściany mają dekoracje z kilku okresów, odsłonięte podczas konserwacji w latach 1974–1977. Niżej namalowano formy geometryczne, wyżej pejzaże pochodzące z czasów Krasickiego. Sklepienie zdobi wić roślinna. Poszczególne partie malarstwa nie tworzą jednej sceny, lecz różne warstwy wystroju niewielkiego wnętrza.

Krasicki zamieszkał w Lidzbarku w 1767 roku. Tutaj powstawały „Bajki i przypowieści”, „Monachomachia” i „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki”. Rezydencja mieściła bibliotekę, kolekcję sztuki oraz teatr; działalność literacka biskupa rozwijała się w otoczeniu książek, obrazów i życia dworskiego.

Krasicki pielęgnował i przekształcał również zamkowe ogrody. Jego działalność nie zaczynała historii rezydencji od nowa: wprowadzała osiemnastowieczne kolekcje i dekoracje do starszej budowli. Zachowane pejzaże na ścianach kredensu należą do materialnych śladów tej epoki, obok utworów znanych z historii literatury.