Krużganki i dziedziniec zamkowy

Kolumnowe krużganki przy trzech skrzydłach zamku powstały w latach 1550-1554, za panowania Jerzego II. W ich projektowaniu uczestniczył Franciszek Parr, odpowiedzialny również za projekty dekoracji rzeźbiarskich rezydencji. Otaczają trapezoidalny dziedziniec, zamknięty od północy ścianą kurtynową zamiast kolejnego skrzydła mieszkalnego.

Na parterze i najwyższej kondygnacji zastosowano kolumny jońskie, a na pierwszym piętrze kolumny korynckie. W przyłuczach parterowych arkad zachowały się oryginalne medaliony z głowami kobiet i mężczyzn. Otwarte galerie wyższych kondygnacji osłaniają kamienne balustrady.

Po zniszczeniach z 1741 roku przetrwały tylko fragmenty krużganków, wykorzystane przy ich rekonstrukcji rozpoczętej w ramach odbudowy zamku w 1966 roku. Dziedziniec mieści studnię i lapidarium z fragmentami architektury, płytami nagrobnymi oraz herbami. Projekt powojennej odbudowy przygotowali Tomasz Kornacki i Wacław Podlewski, a prace nadzorował Jerzy Rozpędowski. Ocalone po osiemnastowiecznych zniszczeniach partie arkad znajdowały się w narożnikach skrzydła południowego.