Zwierzę
Gibon białoręki
Długoramienny mieszkaniec azjatyckich lasów, poruszający się nad ziemią i znaczący teren głosem.
Język treści
Długie ramiona gibona przenoszą ciało od jednej gałęzi do następnej. Ten sposób ruchu to brachiacja: zwierzę naprzemiennie zawiesza się na rękach, a długie palce pracują jak haki. Gibony białorękie żyją w tropikalnych lasach Azji Południowo-Wschodniej. Większość ich codziennej aktywności odbywa się wysoko w drzewach, za dnia.
Gatunek Hylobates lar rozpoznaje się po jasnych dłoniach i stopach oraz jasnej obwódce twarzy. Reszta futra może mieć bardzo różne odcienie, od niemal czarnego po kremowy. Gibon nie ma ogona. Ruchliwe stawy barkowe i długie kończyny umożliwiają sprawne pokonywanie przestrzeni pomiędzy gałęziami.
Zwykle żyje w rodzinie złożonej z pary dorosłych i potomstwa. Głośne wołania informują sąsiednie rodziny o zajętym terytorium; szczególnie wyraźnie rozbrzmiewają rano. W pożywieniu przeważają owoce, uzupełniane liśćmi, innymi częściami roślin i drobnymi bezkręgowcami. Utrata lasów zagraża miejscom żerowania i poruszania się. Kończąc trasę przy gibonie, można zestawić jego ruch na ramionach ze skokami kangura i pływaniem foki.
Dla dzieci
Gibon może przemieszczać się, wisząc na rękach i przenosząc chwyt na następną gałąź. Naukowa nazwa takiego ruchu to brachiacja. Długie palce działają jak haki, a ramiona sięgają daleko. Gibon białoręki mieszka w lasach Azji Południowo-Wschodniej i jest aktywny za dnia.
Jasne dłonie, stopy i obwódka twarzy pomagają go rozpoznać. Pozostałe futro może być ciemne albo jasne. Gibon nie ma ogona. Zwykle żyje z partnerem i młodymi, a jego głośne wołania mówią sąsiadom, że teren jest zajęty. Najwięcej takich głosów rozlega się rano. Gibon zjada głównie owoce, ale także liście i drobne bezkręgowce. Drzewa są jego drogami oraz miejscem szukania jedzenia. Utrata lasu odbiera mu obie te rzeczy jednocześnie.
Pytanie 1 z 2
Co oznacza brachiacja u gibona?
- Lokalizacja
- Wybieg gibonów białorękich, punkt 49 planu.