Punkt zainteresowania
Cztery konfesjonały
Pamiątka dawnej praktyki spowiedzi indywidualnej w śląskim luteranizmie.
Język treści
W kościele zachowały się cztery konfesjonały. Ich obecność wiąże się z dawną praktyką religijną: śląscy ewangelicy korzystali ze spowiedzi usznej, czyli indywidualnego wyznania grzechów przed duchownym. Sprzęty te są częścią wyposażenia luterańskiej świątyni, a nie śladem zmiany jej wyznania. Trzy konfesjonały ufundowali mieszkańcy Kamiennej Góry. Wykonano je w 1683 roku, w okresie stopniowego wzbogacania wnętrza. Fundacja pokazuje, że w urządzaniu kościoła uczestniczyli również wierni spoza Jawora.
Czwarty konfesjonał pochodzi z 1708 roku i był darem mieszkańców Jawora. Zespół nie powstał zatem podczas jednego zamówienia: składa się z dwóch fundacji miejskich, rozdzielonych ćwierćwieczem. Praktyka spowiedzi usznej utrzymała się wśród ewangelików na Śląsku aż do początku XIX wieku. Konfesjonały dokumentują więc obyczaj, który trwał jeszcze długo po ich wykonaniu. Ich historię wyjaśnia funkcja liturgiczna oraz pamięć o wspólnotach, które zapłaciły za ich powstanie.
Dla dzieci
W kościele są cztery konfesjonały. To sprzęty związane ze spowiedzią, podczas której wierny rozmawiał z duchownym i wyznawał grzechy. Dawniej z takiej indywidualnej spowiedzi korzystali również ewangelicy na Śląsku.
Trzy konfesjonały wykonano w 1683 roku. Zapłacili za nie mieszkańcy Kamiennej Góry. Czwarty ufundowali mieszkańcy Jawora w 1708 roku, czyli 25 lat później. Wspólnota otrzymywała więc pomoc z różnych miejsc.
Spowiedź uszna była praktykowana wśród śląskich ewangelików do początku XIX wieku. Zachowane sprzęty pomagają zrozumieć dawny sposób uczestniczenia w nabożeństwach. Są częścią historii tego ewangelickiego kościoła, nie dowodem, że wcześniej należał do innego wyznania.
Pytanie 1 z 2