Punkt zainteresowania
Organy Lummerta
Dziewiętnastowieczny instrument w klasycystycznej oprawie.
Język treści
Obecne organy pochodzą z połowy XIX wieku i powstały w warsztacie Lummerta we Wrocławiu. Zastąpiły starszy instrument, który służył wspólnocie od XVII stulecia. Historia muzyki w kościele jest więc dłuższa niż dzieje zachowanych organów. Ich zewnętrzną oprawę stanowi klasycystyczny prospekt. Prospekt to widoczna od strony wnętrza fasada instrumentu, z piszczałkami i elementami obudowy. W barokowo dekorowanej świątyni reprezentuje późniejszy etap kształtowania wystroju.
Instrument Lummerta otrzymał 26 głosów. Głos organowy oznacza zespół piszczałek o określonej barwie, a nie pojedynczą piszczałkę. Taka liczba opisuje możliwości zestawiania brzmień przez organistę, nie rozmiar widocznej fasady. Pod koniec XIX wieku organy rozbudowano o dodatkową klawiaturę ręczną i pięć głosów. Podczas prac na początku XXI wieku przywrócono im wcześniejszy kształt brzmieniowy z czasów Lummerta. Dzieje instrumentu obejmują zatem zarówno powiększenie, jak i późniejszy powrót do historycznej postaci.
Dla dzieci
Te organy zbudowano w warsztacie Lummerta we Wrocławiu w połowie XIX wieku. Wcześniej w kościele był inny instrument, pochodzący z XVII stulecia. Muzyka towarzyszyła więc nabożeństwom na długo przed powstaniem obecnych organów.
Widoczna z zewnątrz ozdobna fasada nazywa się prospektem. Ma styl klasycystyczny. Za nią znajduje się instrument, któremu Lummert nadał 26 głosów. Głos nie oznacza jednej piszczałki: to cały zestaw piszczałek o określonym brzmieniu.
Później dodano klawiaturę i pięć kolejnych głosów. Na początku XXI wieku przeprowadzono prace przywracające wcześniejszą postać instrumentu. Organy, podobnie jak pozostałe wyposażenie, zmieniały się przez lata.
Pytanie 1 z 2