Punkt zainteresowania
Ośmioboczna chrzcielnica
Drewniana chrzcielnica z późniejszą srebrną misą.
Język treści
Chrzcielnicę wykonano z drewna w XVII wieku. Należy do wczesnego wyposażenia kościoła, związanego z udzielaniem chrztu. Materiał łączy ją z drewnianymi sprzętami i konstrukcją świątyni, ale jej zadanie jest odrębne: mieści naczynie na wodę chrzcielną. Ma osiem boków, dzięki czemu jej obrys różni się od sześciobocznego kosza ambony. Wieloboczny kształt jest istotną cechą pozwalającą rozpoznać ten konkretny element wyposażenia.
Fundatorami chrzcielnicy byli Georg von Schweinitz i jego żona Anna. Ich dar wpisuje się w historię szlacheckich fundacji, dzięki którym kościół otrzymywał kolejne sprzęty potrzebne wspólnocie. Nazwisko Schweinitz pojawia się także w dekoracji jednej z lóż. Srebrną misę ufundowano w 1694 roku, już po wykonaniu drewnianej chrzcielnicy. Drewniany korpus i metalowe naczynie pochodzą więc z różnych fundacji. Przy tym niewielkim sprzęcie historia wyposażenia rozkłada się na kolejne etapy, podobnie jak przy większym ołtarzu.
Dla dzieci
Chrzcielnica służy podczas chrztu. W jej wnętrzu znajduje się naczynie na wodę. Ta w Jaworze powstała w XVII wieku i została wykonana z drewna. Ma osiem boków, więc jej kształt jest inny niż kształt kosza ambony.
Chrzcielnicę podarowali kościołowi Georg von Schweinitz i jego żona Anna. Takie dary pomagały wspólnocie urządzić wnętrze świątyni. Nazwisko tej rodziny związane jest również z jedną z kościelnych lóż, czyli wydzielonych miejsc dla wiernych.
Srebrna misa jest późniejszym dodatkiem. Ufundowano ją w 1694 roku. Drewniana część i naczynie nie musiały zatem powstać jednocześnie. Razem tworzą sprzęt potrzebny do udzielania chrztu.
Pytanie 1 z 2