Warsztat bednarski

Beczkę składano z klepek, a ich kształt decydował o szczelności naczynia. Muzealny zestaw narzędzi bednarskich pokazuje pracę od rozłupania pnia po osadzenie dna. Drewniany młot i żelazo do łupania pomagały podzielić surowiec; później klepki przycinano oraz strugano, aby ich krawędzie mogły do siebie przylegać.

Do wygładzania powierzchni styku służył długi strug. Krzywiznę i nachylenie boków kontrolowano wzornikami, zanim elementy zestawiono w metalowych obręczach. Obręcze nadawały pierwszej części beczki kształt i trzymały klepki razem. Kolejny etap wymagał zwilżenia drewna oraz ściągania go nad ogniem. Ciepło i wilgoć towarzyszyły więc formowaniu wyrobu, a nie tylko jego późniejszemu użytkowaniu.

Dno osadzano w rowku wyciętym od wewnątrz przy krawędzi naczynia. Jego promień odmierzano dużym drewnianym cyrklem. Prezentację narzędzi uzupełnia film przedstawiający kolejne czynności: od przygotowania klepek przez struganie i wyginanie po pracę nad dnem. Dzięki takiej kolejności łatwiej rozróżnić przyrządy do cięcia, pomiaru i dociskania.